23/3/2008 - Canımın yaprakları büyüyor...
Baharın kokusunun her yeri sardığı, Bahar neşesinin etrafa yayıldığı şu günler kızımın yürümeye başlamasıyla daha da bir güzelleşti sanki. Minik cadım artık büyüdü. Birey olma yolunda adımlar atmaya başladı, hemde ne adımlar. Koşma yolunda çalışmalara bile başladı. Tutabilene aşkolsun.
Birde abimiz var, sessiz ve derinden ilerliyor. 5 yaşın vermiş olduğu ağırlığı var:)) büyüdü o kardeşi gibi değil. Kardeşinin yapamadığı pek çok şeyi yapıyor benim canım oğlum. Serde abilik var. O bebek.
Çocuk tatlıdır, çocuk meyvedir, çocuk neşedir, çocuk huzur, mutluluk,güzelliktir, Saflık, masumluktur. Evde bir tane olunca tadı başka, iki olunca bambaşkadır. Benimkileri seyrederken hayran kalıyorum, öyle güzel oynuyorlar, öyle güzel didişiyorlar ki. Kız daha cadı, daha gözü kara, oğlum da ona uymaya başladı. Bebekken yapmadıklarını kardeşi sayesinde yapar oldu. İkisi bir çete oldular evde. 'Ben yapmadım, Berra yaptı'. Tabi Berra savunamıyor kendini. Seviyor gibi yapıp çaktırmadan hırpalamalar, ardından 'anne ben birşey yapmadım' demeler, büyüyünce nasıl olurlar bilmiyorum. İnşallah iyi anlaşan hem didişen hem gülüşen kardeşler olurlar.
Allah herkese evlat nasip etsin. Bu duyguyu tattırsın. Rabbim kimseye aratmasın. Bu sayfayı sadece çocuklarım için yapıyorum. İçimden gelen tüm duygularımı paylaşmak istiyorum.
İyiki yapmışım seni diye seviyorum çocuklarımı. Her zorluklarına rağmen, onlar benim dünyam hergün kaçkere şükrediyorum bende bilmiyorum. Onlar benim can damarım. Onlar benim canımın yaprakları...
|
